پرندگان ایران

وبلاگ در بر گیرنده عكس ، مشخصات ، زيستگاه و پراكندگي پرندگان ایران خواهد بود

صفحه اصلی | طبقه بندی | تماس با ما | تصاویر ارسالی

خانواده جغد

Family Strigidae

پرندگان شكاري شب كه داراي سر بزرگ ، صورت پهن كه تشكيل صفحه‌هاي صورت را مي دهد ، چشم‌هاي بزرگ و متمايل به جلو ، منقار قوي قلاب مانند و نيم پيدا و چنگال‌هاي تيز و نيرومند مي باشند

پرواز آنها بي صدا است ، بعضي از آنها گوشپرهاي مشخصي دارند . پاهاي پوشيده از پر دارند . تك‌زي هستند و بيشتر آنها روي درخت زندگي مي كنند . نر و ماده آنها همشكل است ولي ماده‌ها بزرگترند .

در سوراخ‌ها ، آشيانه‌هاي متروك و روي زمين لانه مي سازند . طعمه خود را يكجا مي بلعند و از پستانداران ، پرندگان ، خزندگان ، دوزيستان و ماهي ها ، حشرات و خرچنگ‌ها تغذيه مي كنند .

شاه بوف

Eagle Owl

شاه بوف

انگليسي : Eagle Owl

فرانسوي : Hibou grand-duc

لاتين : Bubo bubo

مشخصات :

66 تا 70 سانتي‌متر ؛ بزرگترين نوع جغد ( دو برابر جغد گوش‌دراز ) داراي گوشپرهاي مشخص ، سينه زرد مايل به قهوه‌اي با رگه‌هاي پهن ، چشم‌هاي درشت نارنجي رنگ ، سطح پشتي زرد مايل به قهوه‌اي با لكه‌هاي قهوه‌اي پررنگ است . شاه‌بوف ، طعمه‌هاي بزرگ تا اندازه خرگوش را مي تواند شكار كند . صبح خيلي زود و غروب به شكار مي پردازد . در شكاف سنگ‌ها و درخت‌ها استراحت مي كند ، يا روي شاخه‌هاي درخت در محلي نزديك به تنه درخت به‌طور قائم مي نشيند . شاه‌بوف پرنده‌اي‌ست تك‌زي .

زيستگاه :

برآمدگي‌هاي درون جنگل ، پرتگاه‌ها ، كوهپايه‌ها و استپ‌هاي وسيع ، در فاصله بين بوته و سنگ ، در شكاف درختان و يا در آشيانه متروك پرندگان شكاري زادوولد مي كند .

پراكندگي :

نقشه پراکندگی شاه بوف

شاه بوف پرنده‌اي‌ست بومي ايران و در گذشته نه چندان دور از پراکندگی خیلی فراوانی برخوردار بوده است و امروز نیز نسبتا فراوان است ، اما از آمار و پراكندگي اين پرنده باشكوه ايراني اطلاع دقيق و درستي در دست نيست .

جغد ماهي خور

جغد ماهی خور

انگليسي : Brown fish Owl

فرانسوي : Chouette pecheuse brune

لاتين : Ketupa zeylonensis

مشخصات :

53 سانتي‌متر ؛ جغدي‌ست بسيار بزرگ كه حد صفحه صورت آن كاملا مشخص نيست . گوشپرهايش بر خلاف گوشپرهاي شاه بوف كه عمودی‌ست ، به حالت افقي قرار گرفته است . پروبالش شل و به‌طور كلي قهوه‌اي است با رگه‌هاي مشخص تقريبا سياه كه در سطح پشتي نقش و نگار نخودي رنگ دارد ، گلوي سفيد ، عنبيه زرد روشن و پاهاي زرد بدون پر دارد .

زيستگاه :

هميشه نزديك آب ، در سواحل دريا و در جنگل‌هاي مناطق پست كنار رودخانه‌ها و جويبارها ديده مي شود ، بين سنگ‌ها و سوراخ درختان و در آشيانه متروك پرندگان شكاري بزرگ آشيانه مي سازد .

پراكندگي :

نقشه پراکندگی جغد ماهی خور

جغد ماهي خور ، بومي مناطق خاصي از ايران است و به ندرت ديده مي شود ، این پرنده از جمله پرندگان نادر است .

جغد گوش دراز

Long-eared Owl

انگليسي : Long-eared Owl

فرانسيوي : Hibou moyen-duc

لاتين : Asio otus

مشخصات :

35 سانتي‌متر ؛ تنها جغد با اندازه متوسط كه گوشپرهاي درازي دارد .سطح پشتي آن پر از لكه‌ها و خال‌هاي نخودي و قهوه‌اي مايل به خاكستري ، و سطح شكمي آن نخودي رنگ با رگه‌هاي تيره وراه‌هاي عرضي ظريف است . از جغد جنگلي به وسيله سر زاويه‌دار ، گوشپرهاي بلند، بدن لاغرتر و چشم‌هاي زرد نارنجي ( نه سياه ) مشخص مي شود . در پرواز بال‌ها و دمش در مقايسه با جغد جنگلي بلند‌تر مي نمايد . بال‌زدنش پردامنه است ، روزها در انبوه شاخ و برگ درختان استراحت مي كند يا به‌طور قائم و نزديك به تنه درخت روي شاخه‌ها مي نشيند . از پستانداران كوچك ، پرندگان و حشرات تغذيه مي كند . در بعضي نقاط هنگام پاييز يا زمستان ، به صورت دسته‌هاي كوچكي گرد هم به استراحت مي پرازند . جغد تالابي از جغد گوش دراز پرجثه‌تر و گوشپرهايش خيلي كوتاه‌تر مي باشد .

زيستگاه :

در جنگل‌ها ديده مي شود . در آشيانه های متروک و گاهي روي زمين تخم‌گذاري و زادوولد مي كند .

پراكندگي :

نقشه پراکندگی جغد گوش دراز

جغد گوش دراز از جمله پرندگانی‌ست که در گذشته ، زمستان‌ها از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار بوده و احتمال آن مي رفته كه به تعداد خيلي كم در شمال ايران زادوولد كند ، اما در حال حاضر اطلاع دقيق و مستندی از وضعيت زادآوري و پراكندگي آن در دست نيست . گاهي به سمت جنوب تا حدود مركز فارس ديده شده است .

جغد تالابی

Short-eared Owl

جغد تالابی

انگليسي : Short-eared Owl

فرانسوي : Hibou des marais

لاتين : Asio flammeus

مشخصات :

37 سانتي‌متر ؛ هنگام غروب و طي روز در فضاي باز به شكار مي پردازد . جغد تالابي به وسيله بدن زرد مايل به قهوه‌اي كمرنگ و با سطح شكمي راهراه مشخص مي شود . بال‌هاي نسبتا دراز با راه‌راه عرضي دارد كه در سطح زيرين آنها در ناحيه خم بال لكه‌اي بزرگ و تيره‌رنگ مشاهده مي شود كه در پرواز به خوبي نمايان مي گردد . جغد گوش دراز نيز لكه‌ مشابهي دارد كه پررنگ‌تر است . گوشپرهاي جغد گوش دراز به دشواري ديده مي شود و در سطح شكمي رگه‌هاي عرضي ندارد . جغد تالابي معمولا بر روي زمين مي‌نشيند و بدن را بطور مشخصي متمايل به جلو نگهميدارد ، پروازش در ارتفاع كم و موج‌دار است و غالبا در حاليكه بال‌ها را اندكي بالا گرفته است بالبازروي مي كند . گاهي در ارتفاع خيلي زياد پرواز مي كند و گاهي به‌طور دسته‌جمعي ديده مي شود .

زيستگاه :

اراضي وسيع باتلاقي ، تپه‌هاي شني و علفزارها ..

پراكندگي :

جغد تالابی پرنده‌ای‌ست که زمستان‌ها در شمال ايران از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار بوده است و به تعداد كمتري در جنوب و سواحل جنوبي ايران ديده می شده و اما به رغم نابودی زیستگاه و دیگر عوامل تخریب محیط زیست ، اطلاعی دقیق و مستندی از تعداد و وضعیت پراکندگی کنونی آن در دسترس نیست . به گزارش رسیده از اداره حفاظت محیط زیست جزیره خارک ، در تاریخ 24/7/87 در شمال جزیره خارگ یک قطعه جغد تالابی بزرگ مشاهده شده است.

با تشکر از ریاست محترم این سازمان جناب رضا نامدار

خانواده جغد از تعداد گونه‌هاي متعددي تشكيل شده

و به دليل دسترسي آسانتر و راحتر مطالب و عكسها ، مطالب به سه صفحه تقسيم شده است

چنانچه اطلاعات مستند و اخبار جديدي از پراكندگي و وضعيت پرندگان ايراني در دست داريد

از طريق ارسال ایمیل ما را هم مطلع كنيد .

کلیه حقوق این وبلاگ شامل علائم و مطالب متعلق به وب سایت رسمی پرندگان ایران می باشد .

استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است .

\|	نوشته شده توسط Breeze Chute