خانواده هوبره
Family Otididae
پرندگاني هستند خشكزي كه بيشتر در دشت هاي پر علف و زمين هاي زراعتي وسيع ديده مي شوند
گردن و پاهايشان دراز است و بالهاي پهني دارند . منقارشان كلفت و نسبتا پهن است .
آرام و با گردني كشيده راه مي روند ، اغلب خود را از انظار مخفي مي سازند
و به محض احساس خطر قوز مي كنند و يا به سرعت مي دوند و كمتر پرواز مي كنند .
خارج از فصل زاد و ولد به طور دسته جمعي ديده مي شوند .
نر و ماده آنها همشكل نيست . روي زمين آشيانه مي سازند و همه چيز خوارند .
ميش مرغ
انگليسي : Great Bustard
فرانسه : Grande Outarde
لاتين : Otis tarda
مشخصات :
نر 100 سانتيمتر ، ماده 75 سانتيمتر ، به آساني از روي اندازه بسيار بزرگ بدن فربه ، گردن و پاهاي دراز و كلفتش تشخيص داده مي شود . سر و گردنش به رنگ خاكستري روشن است . پرنده نر سبيل بلندي مركب از موپرهاي سفيد دارد ، سطح پشتي نخودي سير با راهراه هاي عرضي سياه دارد . سطح شكمي آن سفيد و سينه اش به رنگ بلوطي است . پرنده ماده كوچكتر است و نوار سينه اي را ندارد . اين پرنده در پرواز بالهايش بطور كلي سفيد بنظر مي رسد ، با انتهاي گسترده و سياه ، گردن و بالها در اين حالت كشيده است . بال زدنش اهسته ، منظم ، ولي پرتوان است ، در حالي كه سر خود را بالا مي گيرد به آرامي راه مي رود . پرنده اي بينهايت محتاط مي باشد و نزديك شدن به آن دشوار است ، معمولا به صورت گله هاي كوچك ديده مي شوند كه در آن تعداد ماده ها بيشتر است ، ولي در فصل زادوولد ، فقط نرها دسته دسته ديده ميشوند . اين پرنده به وسيله اندازه خيلي بزرگ و نداشتن رنگ سياه روي گردن ، از هوبرههاي ديگر مشخص مي شود .
زيستگاه :
در دشتهاي وسيع بي درخت ، زمينهاي استپي و مزارع وسيع گندم و جو و امثال آن زندگي و وزاد و ولد ميكند.
پراكندگي :
میش مرغ پرندهاي است بومي ايران ، ولي تعداد آنها بسيار كم است ، اين پرنده زيباي ايراني از جمله گونههاي كمياب دنيا محسوب مي شوند و در ایران به شدت در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد و در حال حاضر ، تعداد معدودي از اين پرنده ، زمستانها به ايران مي آيند .
زنگوله بال
انگليسي : Little Bustard
فرانسوي : Outarde canepetiere
لاتين : Otis tetrax
مشخصات :
42 سانتيمتر ؛ اندازه زنگوله بال كمتر از نصف اندازه ميش مرغ است ، محتاط بودن بيش از حد اين پرنده مشاهده آن را دشوار مي سازد . زنگوله بال نر در پرو بال زمان زاد و ولد ؛ به وسيله گردن سياه و سفيدش مشخص مي شود . سطح پشتي بدن و تارك آن قهوه اي ، خاكي كمرنگ و پر از خطوط موجدار سياه ، صورتش خاكستري مايل به آبي و سطح شكمي آن سفيد است . زنگوله بال ماده در سطح پشتي كمرنگتر با رگهرگه و راهراه عرضي سياه و در سطح شكمي ، سفيد مايل به نخودي است با سينه و پهلوهاي راهراه . روي صورت و گردنش نشانه مشخصي ندارد ، رفتارش مانند ميشمرغ است ولي به سهولت مي دود و هنگام مخفي شدن قوز كرده روي زمين پهن مي شود . پروازش خيلي سريع است ، بال زدن پرنده نر ، سريع و توام با صدايي سوت مانند است ، در پرواز بطور كلي سفيد بنظر مي آيد ولي نوك بالهايش سياه و مشخص است . اوج پروازش از ميش مرغ خيلي بيشتر است . معمولا بصورت دسته هاي كوچك ، ولي در پاييز به صورت گله هاي بزرگ ديده مي شود .
زيستگاه :
دشت هاي سرسبز و مزارع گندم و شبدر و غيره .
پراكندگي :
در گذشته پرنده زنگوله بال ، در فصل زمستان نسبتا فراوان بوده است و به تعداد خيلي كم در ايران زادوولد مي كرده و اما در حال حاضر اين پرنده در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد ، ضمن مهاجرت همه ساله تعداد قابل ملاحضهای در شمال خراسان و قسمت شرقی دشت مغان دیده میشوند . در سال ۸۳ حدود ۵۰ قطعه زنگوله بال در پناهگاه حیات وحش میانکاله مشاهده شدهاند .
هوبره
انگليسي : Houbara Bustard
فرانسه : Outarde houbara
لاتين : Chlamydotis Umdulata
مشخصات :
62 سانتيمتر ؛ اين پرنده از ميش مرغ كوچكتر و از زنگولهبال بزرگتر است ، از لحاظ ظاهري به بوقلمون ماده شباهت دارد ، گردن و دم خرمائي رنگش دراز است ، نر و ماده در تمام فصول از روي دسته پرهاي سياه و سفيد بلندي كه در طرفين گردن آنها آويزان است ، كاكل كوتاه سياه و سفيد و چشم هاي درشت تشخيص داده مي شود .سطح پشتي اين پرنده قهوه اي و خاكي كمرنگ ، با خطوط مجدار فراوان ، سطح شكمي آن سفيد و ناحيه گلويش ، خاكستري كمرنگ است . در پرواز پشت و پوشپرهاي بال ، به رنگ خاكي يكدست بنظر مي آيد ، شاهپرهاي سياه بال داراي يك قسمت سفيد رنگ در قاعده شاهپرهاي نخستين مي باشد ولي مقدار آن از سفيدي بالهاي زنگوله بال و ميش مرغ بسيار كمتر است . آهسته بال مي زند ، بالهايش دراز و نسبت به هوبرههاي ديگر باريك است .
زيستگاه :
دشت هاي باير و خشك مناطق بياباني و نيمه بياباني ، در مزارع هم ممكن است ديده شود .
پراكندگي :
هوبره پرندهاي است نميه مهاجر و در گذشته نسبتا فراوان بوده است و در طي ۲۰ سال گذشته تعداد آنها رو به كاهش نهاده ، اما در حال حاضر از جمله پرندگاني است كه در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد .
چنانچه اطلاعات مستند و اخبار جديدي از پراكندگي و وضعيت پرندگان ايراني در دست داريد
از طريق ارسال ایمیل ما را هم مطلع كنيد .
کلیه حقوق این وبلاگ شامل علائم و مطالب متعلق به وب سایت رسمی پرندگان ایران می باشد .
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است .
All Rights Reserved 2007-2008 © by: Iranian-birds.com
